Αυτόνομο Σχήμα Φυσικού Α.Π.Θ.

(Persona Non Grata)

Archive for Οκτώβριος 2012

Δε θα παρακαλάμε για τα αυτονόητα!

Posted by autonomofysiko στο 30/10/2012

Πληροφορηθήκαμε από διάφορες πηγές και επιβεβαιώθηκε από τη διευθυντρια της λέσχης μετά από «επίσκεψη» στο γραφείο της ότι από 1 Νοέμβρη στη λέσχη του ΑΠΘ θα απολυθούν οι μισοί εργαζόμενοι και θα κοπεί το απογευματικό γεύμα. Καλούμε κάθε φοιτητή και φοιτήτρια, κάθε εργαζόμενο και εργαζόμενη του πανεπιστημίου να αναλάβει δράση απέναντι στη επιχειρούμενη λεηλασία.

Δε θα παρακαλάμε για τα αυτονόητα

όσα μας κλέβουν θα τα πάρουμε πίσω μόνοι/μόνες

.

επόμενη συνέλευση για το κόστος φοίτησης

Παρασκευή 2/11 στις 15:30 στην κάτω λέσχη

.

*η συνέλευση για το κόστος φοίτησης αποτελείται από άτομα και συλλογικότητες από διάφορες σχολές, που δεν ανήκουν σε παρατάξεις και δεν κατεβαίνουν σε εκλογές και τα οποία συναντιούνται με αδιαμεσολάβητους όρους και με κοινό άξονα τα ζητήματα για το κόστος φοίτησης. Σκοπός μας δεν είναι απλά να καταδείξουμε την κατάσταση και τις συνέπειες αυτής στις ζωές μας αλλά να δηλώσουμε ότι η λύση της βρίσκεται στα χέρια του καθενός- καθεμιάς από εμάς. Δεν περιμένουμε το κράτος ή οποιοδήποτε άλλο φορέα να μεριμνήσει για εμάς. Στηριγμένοι στις μεταξύ μας ισότιμες σχέσεις, συλλογικοποιούμαστε, σχεδιάζουμε και δρούμε για να μπλοκάρουμε κάθε κίνηση της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και να ικανοποιήσουμε άμεσα τις ανάγκες μας.

Advertisements

Posted in Ανακοινώσεις, Συνέλευση για το κόστος φοίτησης | Leave a Comment »

λέσχη ελεύθερη χωρίς αποκλεισμούς και υποτιμημένους εργαζόμενους/ες

Posted by autonomofysiko στο 27/10/2012

Στην επίδειξη του πάσο, πάω πάσο…

Επί σειρά ετών έχουμε συναντήσει την προσπάθεια ελέγχου φοιτητικού πάσο στην είσοδο  της λέσχης του ΑΠΘ. Αυτή η προσπάθεια δεν είχε επιτευχθεί μέχρι στιγμής καθώς εμποδιζόταν από αγώνες φοιτητών. Φέτος πραγματοποιείται η ίδια προσπάθεια ενώ επιπλέον γίνεται λόγος για την ύπαρξη κάρτας σίτισης, σε μια συγκυρία που η επίθεση που δεχόμαστε στον τομέα της ικανοποίησης των αναγκών μας γίνεται όλο και πιο έντονη, σε μια συγκυρία όπου η δικαιολογία έλλειψης χρημάτων καθιστά προσπάθειες σαν αυτή ευκολότερα αποδεκτές. Ο έλεγχος του πάσο έχει ως αποτέλεσμα να αποκλείονται φοιτητές άλλων πανεπιστημίων, φοιτητές μεγαλύτεροι του 6ου έτους, καθώς και άλλα εκμεταλλευόμενα και καταπιεζόμενα κοινωνικά κομμάτια που δεν έχουν την ιδιότητα του φοιτητή (ντόπιοι και μετανάστες εργάτες, άνεργοι, μαθητές).

Ο έλεγχος του πάσο, η ύπαρξη της κάρτας σίτισης και το γεγονός ότι οι εργαζόμενοι της λέσχης δουλεύουν υπό καθεστώς εργολαβίας αποτελούν τα πρώτα βήματα για την ιδιωτικοποίηση της λέσχης. Έμπρακτο παράδειγμα αποτελεί η ιδιωτική λέσχη του ΠΑ.ΜΑΚ. όπου μέχρι τώρα επιτρεπόταν η σίτιση φοιτητών που πληρούσαν κάποια κριτήρια εισοδήματος ενώ από φέτος είναι συγκεκριμένος ο αριθμός των ατόμων που έγιναν δεκτοί ασχέτως αν πληρούσαν πολλοί περισσότεροι τα κριτήρια. Εκτός πολύτεκνων και τρίτεκνων φέτος μόλις 500 άτομα επιτράπηκε να αποκτήσουν κάρτα σίτισης, οι υπόλοιποι φοιτητές που θέλουν να χρησιμοποιήσουν την λέσχη υποχρεούνται να πληρώσουν 3,5 ευρώ τη μέρα. Επιπλέον η ανάθεση της σίτισης του ΠΑΜΑΚ σε catering έχει υποβαθμίσει ιδιαίτερα την ποιότητα του φαγητού με προμαγειρεμένα φαγητά, κατ’ επανάληψη περιπτώσεις δηλητηριάσεων κ.α. Η λέσχη του ΑΠΘ από την άλλη έχει καθημερινά φαγητό της μέρας ενώ δηλητηριάσεις έχουν να συμβούν πάνω από 20 χρόνια. Κι αν το τελευταίο καιρό η ποικιλία/ποιότητα του φαγητού της λέσχης του ΑΠΘ τείνει προς το συσσίτιο αυτό δεν οφείλεται στο ότι δεν είναι ιδιωτική ή στο ότι τρώει πολύς κόσμος, αλλά στο γεγονός ότι οι διοικούντες σε πανεπιστημιακό και κρατικό επίπεδο επιλέγουν να κατευθύνουν αλλού τα κονδύλια.

Η λειτουργία της λέσχης για εμάς πρέπει να είναι κοινωνική και όχι αποκλειστικά φοιτητική. Όλοι οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα στο φαγητό ανεξάρτητα αν έχουν την ιδιότητα του φοιτητή ή όχι, δεν νοείται η άρνηση της σίτισης ενός ανθρώπου επειδή δε διαθέτει χρήματα. Ως φοιτητές είμαστε κομμάτι των εκμεταλλευόμενων και των καταπιεσμένων αυτής της κοινωνίας και δε θα δεχτούμε τον αποκλεισμό άλλων εκμεταλλευόμενων για χάρη μιας πιο προνομιακής θέσης μέσα σε μια θάλασσα εξαθλίωσης. Σε μια περίοδο που τα αφεντικά εξαπολύουν γενικευμένη επίθεση αποκλείοντας και εξοντώνοντας όλο και περισσότερους ανθρώπους κανένας συντεχνιακός αγώνας δεν μπορεί να σταθεί. Μόνο μέσα από το ξεπέρασμα των διαχωρισμών, τους κοινούς αγώνες των εκμεταλλευόμενων και την αλληλεγγύη θα μπορέσουμε να αντεπιτεθούμε.

Η διοίκηση του πανεπιστημίου και το υπουργείο ισχυρίζονται ότι δεν έχουν να διαθέσουν χρήματα για την σίτιση, τη στέγαση και τα συγγράμματα και για αυτό το λόγo πρέπει να υπάρξουν περικοπές. Εμείς πάλι παρατηρούμε καθημερινά την αύξηση της αστυνόμευσης του πανεπιστημίου (έχει αναρωτηθεί κανείς πόσο κοστίζει η βενζίνη για τα μηχανάκια που περιπολούν 24 ώρες το 24ωρο στην πανεπιστημιούπολη, οι συναγερμοί, τα κάγκελα, τα ρολά, οι πόρτες ασφαλείας, τα checkpoint περιπολιών και εισόδου σε κάποιες σχολές…;). Παρατηρούμε επίσης να διατίθενται μεγάλα ποσά για έρευνα για επιχειρήσεις, το στρατό και την αστυνομία όπου τα κέρδη αυξάνονται ακόμη περισσότερο χάρη στην άμισθη εργασία μεταπτυχιακών φοιτητών και υποψήφιων διδακτόρων. Παρατηρούμε ακόμη μεγάλη μερίδα καθηγητών να κερδίζουν από την περίφραξη των ιδεών (πνευματική ιδιοκτησία συγγραμμάτων και πατέντες). Όσο για το κράτος, τα κονδύλια που δίνει στα πανεπιστήμια έχουν μειωθεί αλλά δε συμβαίνει το ίδιο για τις τράπεζες (120δις ευρώ μέχρι στιγμής για ανακεφαλαίωση), τους εφοπλιστές με τις 150 φοροαπαλλαγές, τις εταιρείες του χρυσού (η έκταση στη βόρεια Χαλκιδική τους παραχωρήθηκε για 11εκ € τη στιγμή που στο χρηματιστήριο του Τορόντο κοστίζει 2,3δις €, επιπλέον τους επιδότησε με άλλα 15εκ € σαν να λέμε τους έδωσε χωράφι και μαζί προίκα), την αστυνομία και το στρατό (2 εκ. ευρώ για νέες αύρες, προσλήψεις και νέων αστυνομικών, βενζίνη και συντήρηση μηχανών ομάδας ΔΙΑΣ, δακρυγόνα για όλο το λαό, στρατόπεδα συγκέντρωσης, συνοριακοί φράχτες και περίπολοι), την εκκλησία (με την τεράστια αφορολόγητη περιουσία και τους μισθοδοτούμενους από το κράτος παπάδες).

Διαφυλάσσοντας την λειτουργία της λέσχης ως κοινωνικής και όχι ως αποκλειστικά φοιτητικής σε καμία περίπτωση δεν επιδιώκουμε την περαιτέρω επιβάρυνση των εργαζομένων της λέσχης. Γνωρίζουμε ότι οι επιλογές της πρυτανείας και του κράτους τα τελευταία χρόνια έχουν οδηγήσει σε μια άνευ προηγουμένου εντατικοποίηση: Κατ’ αρχάς εργαζόμενοι συνταξιοδοτούνται και δεν γίνονται νέες προσλήψεις με αποτέλεσμα να πέφτει περισσότερη δουλειά στους εναπομείναντες. Επιπλέον η ίδια η δουλειά έχει αυξηθεί καθώς νέες λειτουργίες έχουν ανατεθεί στην ήδη υποστελεχωμένη λέσχη: εκτός από τη καθημερινή λειτουργία της λέσχης της ίδιας, οι εργαζόμενοι έχουν επιβαρυνθεί επιπλέον με τους μπουφέδες των διαφόρων εκδηλώσεων του πανεπιστημίου, με τη διεκπεραίωση συμφωνιών πανεπιστημίου-δήμου για σίτιση κάποιων αστέγων σε διαφορετικούς τόπους και χρόνους από την κύρια λειτουργία, με εργασία το σαββατοκύριακο προκειμένου η λέσχη να είναι ανοιχτή και το Σ/Κ, που σημαίνει λειτουργία με ακόμη λιγότερο προσωπικό τις καθημερινές προκειμένου όσοι εργάστηκαν το Σ/Κ να πάρουν τα ρεπό τους. Όλος αυτός ο φόρτος εργασίας σημαίνει τρέξιμο, κούραση, ένταση και καυγάδες κατά τη διάρκεια της δουλειάς, κινδύνους ατυχημάτων είτε για τους εργαζόμενους, είτε για την ποιότητα του φαγητού. Επιπλέον η κατάσταση αυτή έρχεται να συνδυαστεί με απειλές για μη ανανέωση συμβάσεων, με καθυστερήσεις πληρωμών και μειώσεις μισθών1, με τρομοκράτηση και απόπειρες χειραγώγησης όσων σηκώνουν κεφάλι. Λέγοντας ότι θέλουμε τη λέσχη ελεύθερη για όποιον την έχει ανάγκη, ταυτόχρονα δηλώνουμε την αμέριστη αλληλεγγύη μας στις προσπάθειες των εργαζομένων να αντισταθούν στην εντατικοποίηση και την υποτίμηση που βιώνουν. Ταυτόχρονα απαιτούμε να γίνουν και άλλες προσλήψεις ώστε να μοιραστεί η δουλειά. Κι αν οι προσλήψεις φαντάζουν απίθανες, έχουμε και μια πιο συγκεκριμένη πρόταση προς τις πρυτανικές αρχές. Το μεγαλύτερο ποσοστό των εργαζομένων της λέσχης έχουν σύμβαση με εργολαβικές εταιρίες φύλαξης και καθαριότητας και επίσημα εμφανίζονται δηλωμένοι ως φύλακες και καθαριστές/καθαρίστριες (παράνομο αφού δε δηλώνεται η πραγματική τους εργασία, αλλά πραγματικό και επικερδές για τα αφεντικά τους, καθώς δεν τους καταβάλλονται διάφορα επιδόματα κλπ). Στις ίδιες εργολαβικές εταιρείες έχουν συμβάσεις και οι φύλακες που αστυνομεύουν το πανεπιστήμιο. Επειδή εμείς καμιά ανάγκη δεν έχουμε για αστυνόμευση και επιτήρηση στους πανεπιστημιακούς χώρους, αλλά ούτε και θέλουμε άνθρωποι να μένουν άνεργοι λέμε ότι θα μπορούσαν εύκολα οι φύλακες να μεταφερθούν στη λέσχη και να τη στελεχώσουν. Και ας μην απαντήσουν οι πρυτανικές αρχές επικαλούμενες νομικά τερτίπια περί διαφορετικών συμβάσεων κλπ. Γιατί πρώτον ήδη αρκετοί εργαζόμενοι της λέσχης είναι δηλωμένοι ως φύλακες οπότε το να προστεθούν και άλλοι δε προϋποθέτει κοσμογονικές αλλαγές. Και δεύτερον υπάρχουν εργαζόμενοι επίσημα δηλωμένοι ως εργαζόμενοι της λέσχης, οι οποίοι έχουν άτυπα μεταφερθεί και εργάζονται σε υπηρεσίες του πανεπιστημίου άσχετες με τη λέσχη, πράγμα που σημαίνει ότι και η αντίστροφη πορεία είναι εφικτή…

Κλείνοντας, σκοπός μας δεν είναι απλά να καταδείξουμε την κατάσταση και τις συνέπειες αυτής στις ζωές μας αλλά να δηλώσουμε ότι η λύση της βρίσκεται στα χέρια του καθενός- καθεμιάς από εμάς. Δεν περιμένουμε το κράτος ή οποιοδήποτε άλλο φορέα να μεριμνήσει για εμάς. Στηριγμένοι στις μεταξύ μας ισότιμες σχέσεις, συλλογικοποιούμαστε, σχεδιάζουμε και δρούμε για να μπλοκάρουμε κάθε κίνηση της εκπαιδευτικής αναδιάρθρωσης και να ικανοποιήσουμε άμεσα τις ανάγκες μας.

.

25/10/2012

συνέλευση για το κόστος φοίτησης

synkosfoi@yahoo.gr

η συνέλευση για το κόστος φοίτησης αποτελείται από άτομα και συλλογικότητες από διάφορες σχολές, που δεν ανήκουν σε παρατάξεις και δεν κατεβαίνουν σε εκλογές και τα οποία συναντιούνται με αδιαμεσολάβητους όρους και με κοινό άξονα τα ζητήματα για το κόστος φοίτησης

.
.

[1] είναι χαρακτηριστικό ότι το ΑΠΘ με το φιλολαϊκό προφίλ που θέλουν να πλασάρουν οι πρυτανικές αρχές, προσέλαβε μέσω τις εταιρίας αξιοποίησης τους εργαζόμενους για τους καλοκαιρινούς μήνες που δουλεύουν στις κατασκηνώσεις (Ποσείδι, Περτούλι, Χολομώντας)  πληρώνοντάς τους όχι με την κλαδική σύμβαση αλλά με το βασικό μισθό. Και ούτε καν με το βασικό μισθό όπως είχε διαμορφωθεί τα τελευταία χρόνια, αλλά μειωμένο κατά 22% σύμφωνα με τις κυβερνητικές αποφάσεις της 12ης Φλεβάρη 2012.

Posted in Κοινωνικά / Πολιτικά θέματα, Πανεπιστημιακά Θέματα, Συνέλευση για το κόστος φοίτησης | Leave a Comment »

Πλαίσιο Αδιαμεσολάβητου Αγώνα για τη Γ.Σ. της 23/10/2012

Posted by autonomofysiko στο 23/10/2012

(Τα κείμενα της συνέλευσης αδιαμεσολάβητου αγώνα μπορείτε να τα βρείτε και σε αυτό το blog γιατί κόσμος του αυτόνομου σχήματος συμμετέχει ως άτομα και στη συνέλευση αδιαμεσολάβητου αγώνα. Ξεκαθαρίζουμε πάντως ότι η συμμετοχή μας στη συνέλευση αδιαμεσολάβητου αγώνα δε σημαίνει επουδενί πως οι υπόλοιποι συμμετέχοντες ταυτίζονται με τις απόψεις του αυτόνομου σχήματος ούτε πως ο σκοπός της συμμετοχής μας είναι αυτός. Στόχος της ΣΑΑ είναι ο πλουραλισμός και η σύνθεση των διαφορετικών προσεγγίσεων των ανθρώπων που συμμετέχουν.)

Αυτόνομο Σχήμα Φυσικού (Persona non Grata)

.

Πλαίσιο αδιαμεσολάβητου αγώνα

για τη συνέλευση του σ.φ. Φυσικού

.

Αλληλεγγύη στους απεργούς εργολαβικούς εργαζόμενους του ΑΠΘ

Οι εργολαβικοί εργαζόμενοι (καθαριστές/ καθαρίστριες, συντηρητές) του ΑΠΘ βρίσκονται εδώ και τρεις εβδομάδες σε απεργία γιατί έχουν μείνει απλήρωτοι για δύο μήνες. Αυτή ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε ένα ποτήρι που είχε ήδη γεμίσει με όλα τα καλά και συμφέροντα (για τα αφεντικά): ελαστικά ωράρια, λευκές συμβάσεις, εντατικοποίηση, κόλλημα μισών ενσήμων, διαφορά των επίσημων αμοιβών από τις πραγματικές, τρομοκρατία, απολύσεις και δυσμενείς μεταθέσεις για όποιον σηκώνει κεφάλι και λοιπές ομορφιές.

Μέσα στον αγώνα που δίνουν οι άνθρωποι αυτοί έχουν να αντιμετωπίσουν χίλια δυο εμπόδια: τη σύγκλητο, το υπουργείο και τους εργολάβους που ο ένας πετάει το μπαλάκι στον άλλο λέγοντας ότι δεν ευθύνεται, τα λαμόγια συνδικαλιστές που προσπαθούν να χειραγωγήσουν και να ξεπουλήσουν τον αγώνα τους, τη σιωπή των ΜΜΕ, την αδιαφορία του μεγαλύτερου μέρους των φοιτητών και διάφορα άλλα. Όμως σαν να μην έφταναν αυτά, έχουν να αντιμετωπίσουν και τους απεργοσπάστες καθηγητές, φοιτητές και λοιπούς ενδιαφερόμενους οι οποίοι επιλέγουν συνειδητά να μαζεύουν τα σκουπίδια από τους κάδους, να σκουπίζουν και να σφουγγαρίζουν τις σχολές.

Οι εργολαβικοί εργαζόμενοι βιώνουν συνθήκες ίδιες με αυτές που βιώνουν όσοι από εμάς εργάζονται ή θα εργαστούν στο μέλλον. Ο αγώνας μας λοιπόν είναι κοινός. Ο τρόπος που έχουν να πιέσουν και να ακουστεί το πρόβλημά τους είναι ακριβώς αυτά τα σκουπίδια μέσα στις σχολές. Γιατί το πρόβλημά τους το είχαν και πριν αρχίσουν να δημιουργούνται στοίβες σκουπιδιών αλλά κανείς δεν τους έδωσε σημασία. Δε θα δεχτούμε λοιπόν κανείς να τους στερήσει το μοναδικό τους όπλο. Όποιες κι αν είναι οι προθέσεις των ανθρώπων που καθαρίζουν, αυτή τη στιγμή δρουν υπονομευτικά απέναντι στον αγώνα των εργαζομένων. Κι ας μην ξεχνάμε ότι ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις…

Όποιος θέλει να καθαρίσει η σχολή σύντομα, ας δείξει στους εργαζόμενους άμεσα, ενεργά και έμπρακτα την αλληλεγγύη του. Να κερδίσουν τον αγώνα τους, να ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα (λέμε τώρα…). Η απεργοσπασία δεν είναι επιλογή. Κι όταν με το καλό οι άνθρωποι κερδίσουν τον αγώνα τους όλοι μαζί να βάλουμε ένα χεράκι και για να καθαρίσει η σχολή σύντομα και για να βοηθήσουμε τους εργαζόμενους να τα φέρουν βόλτα.

 .

Εκλογές Συμβουλίων διοίκησης

Με βάση το νέο νόμο πλαίσιο πρέπει να εκλεγούν Συμβούλια Διοίκησης του πανεπιστημίου, που θα αντικαταστήσουν την τωρινή διοίκηση. Η διαφορά ανάμεσα στις δύο μορφές διοίκησης είναι, ότι τα συμβούλια Διοίκησης εκτός από καθηγητές και ένα φοιτητή, θα περιλαμβάνουν μερικά άτομα εκτός του πανεπιστημιακού χώρου (εκπρόσωπους της αγοράς, επιτυχημένους επιστήμονες, εκπρόσωπους του στρατού, της αστυνομίας, γιατί όχι και της εκκλησίας κ.τ.λ.) των οποίων η συμμετοχή θα καθορίζεται μόνο από τους καθηγητές και την εκάστοτε κυβέρνηση, ενώ μέχρι σήμερα στη διοίκηση απαρτιζόταν αποκλειστικά από άτομα εντός του πανεπιστημίου και μεγαλύτερη αναλογία φοιτητών – καθηγητών.

Η προσπάθεια να γίνουν εκλογές που θα τα νομιμοποιήσουν έχει γίνει τρεις φορές στο παρελθόν και εμποδίστηκε και τις τρεις από φοιτητές στη συντριπτική πλειοψηφία. Η διαδικασία, όπως έχει ανακοινωθεί από την πρυτανεία θα επαναληφθεί την Τετάρτη24 Οκτωβρίου. Φυσικά δε θα πρέπει να υπάρχει κάποια αυταπάτη ότι φοιτήτριες και καθηγητές συναποφασίζουμε για το κοινό μας καλό, γιατί ως φοιτητές δεν έχουμε λόγο στο πανεπιστημιακό γίγνεσθαι, αφού την εξουσία έχουν αναλάβει οι καθηγητές και τα μέλη των παρατάξεων, που σαν άξονα λήψης αποφάσεων έχουν το ατομικό ή παραταξιακό ή κλαδικό τους συμφέρον.  Ας είναι ξεκάθαρο, ότι το πρόβλημα είναι πως οι άνθρωποι(φοιτητές, εργαζόμενες, καθηγητές) που βρίσκονται σε ένα χώρο, όπως ο πανεπιστημιακός, δεν καθορίζουν από κοινού και ισότιμα τη διευθέτηση της καθημερινότητάς τους, αλλά διαμεσολαβούνται από αντιπροσώπους. Ωστόσο, η ανάγκη να μην πραγματοποιηθούν οι εκλογές για τα Συμβούλια Διοίκησης εξακολουθεί να υπάρχει.

Πρώτον, γιατί αν και η εκπαίδευση είναι ήδη οργανωμένη να εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εχόντων και κατεχόντων, τώρα κομμάτια αυτών αποκτούν θεσμικό ρόλο. Το πανεπιστήμιο – ανάμεσα σε πολλά άλλα που θίγουν και δικές μας (ως φοιτητών) ευθύνες – παρά την κυριαρχία των παρατάξεων και των καθηγητών, την εμπορευματοποίηση της γνώσης (π.χ. πανεπιστημιακά συγγράμματα), την υπεξαίρεση χρημάτων από όσους ήταν (και είναι;) στις κατάλληλες θέσεις, την εμπλοκή του τμήματος ασφάλειας, τα ερευνητικά με στόχο το κέρδος των πλουσίων και την καταστολή όσων αντιστέκονται, και τη γενικότερη οργάνωσή του ώστε να βγαίνουμε στην παραγωγή ως στρατιώτες που μάχονται για το κέρδος των αφεντικών τους, έχει έναν υποτυπώδη κοινωνικό χαρακτήρα. Με το να ανοίξει η είσοδος σε αυτούς που θέλουν να ζούνε στις πλάτες μας, όπως οι εκπρόσωποι της αγοράς, να μας διοικούν, είναι σαν να βάζουμε το λύκο να φυλάει τα πρόβατα.

Δεύτερον, γιατί αλλάζουν οι συσχετισμοί φοιτητών, εργαζομένων – καθηγητών στα διοικητικά όργανα. Όπως προειπώθηκε, η βάση των φοιτητών ή των εργαζομένων του πανεπιστημίου, δεν είχε κάποιο ιδιαίτερο ρόλο στη λήψη αποφάσεων, όμως είχε τη δυνατότητα παρέμβασης σε αυτές. Από τη μία πλευρά, οι παρατάξεις και οι καθηγητές βρίσκονται στις σχολές και μπορεί να τους ασκηθεί πολιτική πίεση είτε να υπάρξει επικοινωνία μαζί τους, και – κυρίως – από την άλλη ήταν δυνατόν όσοι δεν είχαν θεσμικές θέσεις να μπορούν να παρεμβαίνουν μέσα από συλλογικές διαδικασίες (συλλόγους φοιτητών, φοιτητικές συνελεύσεις, συνελεύσεις εργαζομένων) στη Σύγκλητο ή άλλα όργανα. Αυτές οι ενέργειες πίεσης στη Σύγκλητο έχουν υπάρξει αποτελεσματικές για αγώνες όπως των εργαζομένων της λέσχης, που ήταν απλήρωτοι παραλίγο να μείνουν χωρίς εργασία, ή όπως των φοιτητών που αναστείλαν την εφαρμογή του νόμου της Γιαννάκου.  Με το νέο μοντέλο διοίκησης, θα απαγορεύεται οποιαδήποτε παρέμβαση και επίσης αυτοί που θα ελέγχουν τη λειτουργία του πανεπιστημίου θα προέρχονται και από εξωτερικούς χώρους, με τους οποίους δε θα μπορούμε να αλληλεπιδράσουμε, ώστε να είναι ένας άφταστος εξωτερικός δάκτυλος στο πανεπιστήμιο. Να μην ξεχνούμε, όμως, πως και οι υπάρχουσες διοικήσεις πολλών τμημάτων έχουν αρχίσει να εφαρμόζουν το νέο νόμο πλαίσιο, οπότε υπάρχουν και σε αυτόν τον τομέα ανοιχτά μέτωπα.

 .

Η κατάσταση στη λέσχη

Τα προηγούμενα χρόνια η λέσχη του πανεπιστημίου δεν κάλυπτε σε σίτιση μόνο φοιτητές αλλά και άλλες κοινωνικές ομάδες. Φέτος μια συντονισμένη προσπάθεια για έλεγχο με την επιβολή επίδειξης πάσο. Επιπλέον η διοίκηση επιμένει στην έκδοση κάρτας σίτισης από τους φοιτητές με σκοπό την περεταίρω μείωση των σιτιζόμενων. Δεν αποκλείεται το επόμενο βήμα να είναι ο περιορισμός των δικαιούχων σε συγκεκριμένο αριθμό και όποιος πρόλαβε, πρόλαβε (όπως έγινε φέτος στο Πα. Μακ. ).

Τι πιστεύουμε και τι θέλουμε να αλλάξει

Κάθε άνθρωπος έχει δικαίωμα στο φαγητό και κανείς δεν μπορεί να του το στερήσει. Το ότι είμαστε φοιτητές δεν σημαίνει ότι αντιλαμβανόμαστε  τους εαυτούς μας ως διαχωρισμένους από εργαζόμενους, άνεργους ντόπιους ή μετανάστες. Βιώνουμε όλοι την καταπίεση και μόνο όλοι μαζί μπορούμε να απαντήσουμε. Είναι ουσιώδες λοιπόν για μας να μπορεί ο καθένας να έχει πρόσβαση στη λέσχη. Και δικαιολογίες όπως «δεν υπάρχουν χρήματα» πρέπει να είμαστε αρκετά αφελείς για να τις πιστεύουμε. Βλέπουμε ότι εντός πανεπιστημίου για την αύξηση για τη φύλαξη-αστυνόμευση χρήματα βρίσκονται, όπως επίσης και για ερευνητικά που γίνονται για λογαριασμό επιχειρήσεων ή αστυνομίας-στρατού αλλά και εκτός, το κράτος επιλέγει να διοχετεύει δεκάδες εκατομμυρίων στις τράπεζες και δεκάδες εκατομμυρίων σε οχήματα νερού που προορίζονται για καταστολή σε πορείες, σε δακρυγόνα, στρατόπεδα συγκέντρωσης κλπ.

Με το να καλύπτεται περισσότερος κόσμος από τη λέσχη δεν θέλουμε σε καμία περίπτωση να φέρει μεγαλύτερο φόρτο εργασίας στους εργαζόμενους. Μια πρόταση για να μπορέσει η λέσχη να είναι ελεύθερη για όλους θα ήταν να μεταφερθεί προσωπικό φύλαξης σε θέσεις εκεί, αφού άλλωστε μεγάλο κομμάτι των εργαζομένων εργοδοτείται από την ίδια εταιρία. Λέμε

όχι στην επίδειξη πάσο

όχι στην κάρτα σίτισης

Φαγητό για όλες-όλους

.

Γιατί ακόμα και χωρίς τα σκουπίδια η σχολή μας δεν μας αρέσει.

Η αρχιτεκτονική και η διαρρύθμιση ενός κτηρίου είναι ένας καθοριστικός  παράγοντας  που διαμορφώνει την διάθεση καθώς και τα συναισθήματα που βιώνουν οι άνθρωποι που ζουν και κινούνται μέσα σε αυτό. Ποια ελευθερία μπορείς να αισθανθείς σε ένα μέρος όπου ο ήλιος και ο αέρας αποτελούν μόνο κεφάλαια του μαθήματος της αστρονομίας και της ατμόσφαιρας; Δε νοείται να μελετάμε τη φυσική την επιστήμη της φύσης σε αμφιθέατρα χωρίς παράθυρα. Κι επειδή οι λευκοί τοίχοι δεν είναι καθαριότητα, είναι απολύμανση στο μικρόβιο της ζωντάνιας, θέλουμε ο χώρος στον οποίο  περνάμε τόσο χρόνο από τη ζωή μας  να εκφράζει την δημιουργικότητα και τη φαντασία  μας κι όχι τη στείρα γνώση που μας παρέχουν μέσα σε αυτά, θα έχουμε λόγο στην αισθητική του. Απέναντι στη θλίψη και στη μιζέρια που μας προκαλούν οι άσπρες αίθουσες μπορούμε ή να γκρινιάξουμε ή να δράσουμε.

 .

ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΑΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΤΟΥ ΑΓΩΝΑ: μια νέα δομή του φοιτητικού κινήματος

Για την υλοποίηση των αποφάσεων του συλλόγου, τη συνδιαμόρφωση πλαισίων, τη διεξαγωγή των αγώνων, εισάγουμε μια νέα δομή, τη συνέλευση αδιαμεσολάβητου αγώνα (ΣΑΑ). Κάνουμε αυτή την επιλογή γιατί θεωρούμε αναγκαίο οι δομές μέσα από τις οποίες δρούμε σαν φοιτητικό κίνημα να χαρακτηρίζονται από αλληλεγγύη, συντροφικότητα, εμπιστοσύνη, απαλλαγμένες από λογικές ανάθεσης και όλοι-όλες να συμμετέχουμε ισότιμα και να μπορούμε να συνδιαμορφώνουμε από μηδενική βάση (πάντα κάτω από ένα κινηματικό πρίσμα) το πολιτικό περιεχόμενο και τις δράσεις των αγώνων μας. Οι αποφάσεις θέλουμε να παίρνονται από τη βάση και οι αναλύσεις να μην αναλώνονται σε αντιπαραθέσεις έτοιμων πολιτικών προγραμμάτων και κομματικών γραμμών. Ανάγκη μας είναι να πορευτούμε ο ένας πλάι στην άλλη και όχι οι πολλοί πίσω από λίγους. Να αποφασίζουμε εμείς για εμάς. Η συνέλευση αδιαμεσολάβητου αγώνα δεν είναι πολιτική συλλογικότητα. Είναι δομή του φοιτητικού κινήματος. Η θέση και ο ρόλος της είναι αντίστοιχοι με αυτούς που στους προηγούμενους αγώνες κατείχε η συντονιστική επιτροπή. Στη συνέλευση αδιαμεσολάβητου αγώνα δεν μπορούν να συμμετέχουν 1) Φασίστες, ρατσιστές, εθνικιστές είτε κατεβαίνουν σε εκλογές είτε όχι. 2) Όσοι θεωρούν τον καπιταλισμό ένα ανθρώπινο σύστημα. 3)Παραταξιακοί, δηλαδή όλοι όσοι είναι μέλη ομάδων και οργανώσεων που κατεβαίνουν στις φοιτητικές εκλογές ή σε άλλες εκλογές όπου αναδεικνύονται άνθρωποι με δικαίωμα να αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς.. Οι τρεις αυτές προϋποθέσεις συμμετοχής στη συνέλευση αδιαμεσολάβητου αγώνα δεν εισάγονται με σκοπό την περιχαράκωση. Εισάγονται γιατί η εμπειρία των προηγούμενων κινημάτων δείχνει ότι μόνο έτσι μπορεί να δημιουργηθεί το έδαφος ώστε να μπορούμε να εκφραστούμε και να δρούμε αδιαμεσολάβητα. Η θέλησή μας να οργανωνόμαστε με αυτό τον τρόπο συνεπάγεται ότι δε χωράνε αντιλήψεις και πρακτικές εξ’ ορισμού αντιπαραθετικές.

Η πρώτη προϋπόθεση μπαίνει γιατί οι αγώνες μας δεν μπορεί να στρέφονται εναντίον άλλων καταπιεσμένων κοινωνικών ομάδων (όπως οι μετανάστες) ή να αναπαράγουν ρατσιστικές ανισότητες ή διακρίσεις (με βάση τη σεξουαλική προτίμηση, την ηλικία, το χρώμα του δέρματος, την καταγωγή και τη γλώσσα, την κατάσταση της υγείας κλπ). Επίσης δεν μπορούν να στοχεύουν σε καταστάσεις ανελευθερίας και απαγόρευσης των κινηματικών δραστηριοτήτων.

Η δεύτερη προϋπόθεση μπαίνει γιατί η ΣΑΑ είναι πρωτίστως μια δομή αγώνα και όχι μια δομή ενάντια στις παρατάξεις. Υπάρχει συχνά η τάση να κατηγορούνται για όλα τα δεινά που ζούμε τα κόμματα και οι παρατάξεις και ο κόσμος να απαιτεί την κατάργηση τους πιστεύοντας ότι αυτό θα λύσει τα προβλήματα. Η δεύτερη προϋπόθεση λέει ότι η ρίζα του προβλήματος βρίσκεται στο ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα και τις σχέσεις κυριαρχίας ανάμεσα στους ανθρώπους, και τα δεινά που ζούμε συμβαίνουν όχι εξαιτίας των παρατάξεων αλλά εξαιτίας του συστήματος και του ότι δεν αγωνιζόμαστε εμείς οι ίδιοι καθημερινά για να το εμποδίσουμε. Μπορεί οι παρατάξεις να είναι μέρος του προβλήματος αλλά είναι μόνο αυτό: μέρος, όχι όλο το πρόβλημα. Υπό αυτό το πρίσμα η λύση δε βρίσκεται στην κατάργηση των παρατάξεων έτσι απλά (που θα χαροποιούσε πολύ και όσους θέλουν να εξαλείψουν κάθε κινηματική ζωή από το πανεπιστήμιο) αλλά στο να διεξάγουμε αγώνες ενάντια στις εκφάνσεις του καπιταλισμού στη ζωή μας και στο να τους αυτοοργανώνουμε προσπερνώντας τις παρατάξεις και τη διαμεσολάβησή τους.

Η τρίτη προϋπόθεση μπαίνει γιατί οι εκλογές είναι μια διαδικασία ανάδειξης αντιπροσώπων, δηλαδή μεσολαβητών και άρα εξ’ ορισμού εχθρική με την αδιαμεσολάβητη δράση. Είναι επίσης και μια διαδικασία συμπύκνωσης της παραταξιακής λογικής που βλέπει τον αγώνα ως αντιπαράθεση έτοιμων πολιτικών προγραμμάτων και όχι ως την σύνθεση των όποιων προτάσεων από όλους τους αγωνιζόμενους. Η λογική αυτή στους προηγούμενους αγώνες μετέτρεψε τις συντονιστικές επιτροπές σε πεδίο αντιπαράθεσης παραταξιακών μηχανισμών μην αφήνοντας περιθώριο στους υπόλοιπους αγωνιζόμενους να συμμετέχουν με ισότιμους όρους και πολλές φορές καπελώνοντάς τους. Η προϋπόθεση αυτή βέβαια, δε σημαίνει ότι αν κάποιος συμφοιτητής συμμετείχε στο παρελθόν σε εκλογικό ψηφοδέλτιο αποκλείεται δια παντός. Εάν σκέφτεται να σταματήσει να συμμετέχει από εδώ και στο εξής μπορεί να έρθει για να δει τι σημαίνει αδιαμεσολάβητος αγώνας και να κρίνει.

Το γεγονός ότι οι παρατάξεις αποκλείονται από τη συμμετοχή στη συνέλευση αδιαμεσολάβητου αγώνα δε σημαίνει ότι αποκλείονται και από τη συμμετοχή στις δράσεις του συλλόγου. Οι δράσεις του φοιτητικού κινήματος πρέπει να χαρακτηρίζονται από δημοκρατία στο εσωτερικό τους. Έτσι λοιπόν αν υπάρχουν άτομα, οργανώσεις, ομάδες που θέλουν να οργανώσουν εκδηλώσεις μέσα σε μια κατάληψη της σχολής, αν θέλουν να βρεθούν στο μπλοκ του συλλόγου σε μια πορεία με το δικό τους λόγο κλπ μπορούν να το κάνουν, αρκεί βέβαια να χρησιμοποιούν τη δική τους υπογραφή και να μην προσπαθούν να καπελώσουν το σύλλογο και τις αποφάσεις του. Εξαίρεση αποτελούν εκδηλώσεις, κείμενα, δράσεις εθνικιστικού-φασιστικού περιεχομένου.

 .

Δράσεις:

  • Κατάληψη της σχολής την Τετάρτη 24/10
  • Μπλοκάρισμα των εκλογών για το νέο συμβούλιο διοίκησης την Τετάρτη, 24/10 στις 8:00 το πρωί στο κτήριο της πρυτανείας.
  • Παρέμβαση και μπλοκάρισμα ελέγχου πάσο στην κάτω λέσχη την Πέμπτη 25/10 στις 13:00.
  • Μπλοκάρισμα απεργοσπαστικών ενεργειών και πραγματοποίηση δράσεων αλληλεγγύης προς τους απεργούς εργολαβικούς υπαλλήλους.
  • Εικαστική παρέμβαση στο χώρο της σχολής.
  • Συνέλευση αδιαμεσολάβητου αγώνα την Τετάρτη 24/10 στις 13:00 για την υλοποιήηση των δράσεων του πλαισίου
  • Επόμενη γενική συνέλευση την Τετάρτη 31/10 ή, εξ’αναβολής την Πέμπτη 1/11 στις 12:00 στην αίθουσα Α11.

 .

Η απόφαση αυτή θα υλοποιηθεί στο βαθμό που ο κόσμος που την ψήφισε θα τη στηρίξει έμπρακτα. Ο καθένας και η καθεμιά ας αναλάβει την ευθύνη της συμμετοχής.

Κάθε περαιτέρω ιδέα δράσεων είναι παραπάνω από ευπρόσδεκτη.

Το επόμενο πλαίσιο θα συνδιαμορφωθεί από μηδενική βάση από όσες και όσους θα συμμετέχουν στη συνέλευση αδιαμεσολάβητου αγώνα.

.

Συνέλευση Αδιαμεσολάβητου Αγώνα

23.10.2012

Posted in Πανεπιστημιακά Θέματα, Συνέλευση αδιαμεσολάβητου αγώνα | Leave a Comment »

για τις εκλογές για τα συμβούλια διοίκησης στις 24/10

Posted by autonomofysiko στο 20/10/2012

Δε χρειαζόμαστε ούτε τα συμβούλια διοίκησης, ούτε το νέο νόμο-πλαίσιο, ούτε τη σύγκλητο…

Να τελειώνουμε με τους παλιούς και τους νέους νταβατζήδες της ζωής μας.

Χρειαζόμαστε επιτέλους λίγο αέρα!

Είναι καιρός η παγωμάρα που επικρατεί τελευταία να αρχίσει να σπάει. Όσο καθόμαστε ο καθένας στο καβούκι του παρακολουθώντας τις ζωές μας να καταστρέφονται οι μικροί και μεγάλοι εξουσιαστές των ζωών μας θα προχωρούν. Και ποιος πιστεύει ακόμη πώς θα τη γλιτώσει «κοιτώντας τη δουλειά του»; Μόνο εμείς οι ίδιοι θα μπορέσουμε να τους εμποδίσουμε. Στην έρημο του πραγματικού δεν υπάρχουν σούπερ-ήρωες. Και μόνο αν οργανωθούμε και αρχίσουμε να αγωνιζόμαστε εμείς για εμάς. Χωρίς κανέναν ειδικό, κανέναν αντιπρόσωπο, κανέναν σωτήρα-ψηφοθήρα με τις έτοιμες-προκάτ λύσεις του. Όλοι και όλες εμείς που δεν είχαμε θεσούλες και «άκρες» στη χθεσινή σαπίλα και δεν προσδοκούμε τέτοιες στην αυριανή που χτίζουν στις πλάτες μας. Εμείς που μας κλέβουν το μέλλον. Που θέλουμε να ζήσουμε και όχι απλώς να επιβιώσουμε σε μια καθημερινότητα που μας φθείρει διαρκώς. Επιτέλους να βρεθούμε, να επικοινωνήσουμε, να αρχίσουμε να δρούμε και να βαδίζουμε. Θα δούμε τότε ότι δεν είναι παντοδύναμοι. Γιατί πατάνε στα κεφάλια μας επειδή εμείς τα σκύβουμε, επειδή είμαστε μόνοι και φοβισμένοι. Να μπλοκάρουμε τους σχεδιασμούς τους. Να αρχίσουμε βήμα βήμα να απελευθερώνουμε εδάφη. Επιτέλους, χρειαζόμαστε αέρα!!!

Με αυτά στο μυαλό λοιπόν, καλούμε κάθε συμφοιτητή και συμφοιτήτρια, κάθε εργαζόμενο και εργαζόμενη να μπλοκάρουμε μαζικά τις εκλογές μέσα από τις οποίες θα γίνει στο ΑΠΘ απόπειρα να συγκροτηθεί το νέο Συμβούλιο Διοίκησης (ΣΔ). Τα ΣΔ εισάγονται από το νέο νόμο πλαίσιο για τα πανεπιστήμια και θα αποτελούνται από 8 καθηγητές, 1 φοιτητή και 6 εξωπανεπιστημιακούς που «έχουν διακριθεί στην κοινωνική, οικονομική, πολιτική ή πολιτιστική ζωή»,  όπως γράφει ο νέος νόμος. Για την ιστορία, οι οχτώ καθηγητές θα εκλέγονται μόνο από τους καθηγητές, ο φοιτητής από τους φοιτητές και οι 6 εξωπανεπιστημιακοί θα εκλέγονται από τους 8+1 έσωπανεπιστημιακούς. Τι θα συμβεί όμως πρακτικά, αν προσπεράσουμε τις φανφάρες όσων υπερασπίζονται το νέο νόμο: Οι 8 καθηγητές δε θα είναι τίποτε περισσότερο από 8 εκπρόσωποι των κυκλωμάτων του πανεπιστημίου και αστέρες της μεγάλης μπίζνας με το ωραίο όνομα: «ερευνητικές δραστηριότητες». Μια ματιά στον κατάλογο των υποψηφίων αρκεί αν κανείς ξέρει την ιστορία του πανεπιστημίου των τελευταίων 3-4 χρόνων: άνθρωποι από χρόνια υποστηρικτές κάθε αντιδραστικού μέτρου – σαδιστές απέναντι στους φοιτητές, άνθρωποι μπλεγμένοι σε σκάνδαλα λαθρεμπορίας πετρελαίου του πανεπιστημίου, διαπλεκόμενοι με εργολαβικές εταιρίες και κυλικεία, χωμένοι σε στρατιωτικά και εταιρικά ερευνητικά προγράμματα κλπ… Συνεχίζοντας, ο 1 φοιτητής αν δεν είναι ήδη μπλεγμένος στα κυκλώματα των παρατάξεων και των καθηγητών (μέσα από πελατειακές σχέσεις, εξαρτήσεις για μεταπτυχιακά, διδακτορικά κλπ), θα μπει αργά ή γρήγορα σ’ αυτά. Αν δεν μπει θα εξαναγκαστεί σε σιωπή για να «μην του συμβεί κανένα ατύχημα»… Τέλος οι 6 εξωπανεπιστημιακοί θα είναι άνθρωποι της μέρας ή της νύχτας που θα ρίχνουν φράγκα στο πανεπιστήμιο: επιχειρηματίες της μέρας – εκπρόσωποι εταιριών, επιχειρηματίες της νύχτας-εκπρόσωποι κυκλωμάτων του οργανωμένου εγκλήματος, παπάδες, εκπρόσωποι στρατοαστυνομικών οργανισμών και λοιποί φίλοι της γνώσης…

Στο νέο αυτό όργανο θα ανατεθούν όλες οι βασικές λειτουργίες του πανεπιστημίου και θα αποτελέσει το όχημα για την υλοποίηση της αναδιάρθρωσης, δηλαδή όλων των μέτρων που μεθοδεύονται ενάντια στους φοιτητές και τους εργαζόμενους του πανεπιστημίου: κατάργηση δωρεάν παροχών  (βιβλία, λέσχη, εστίες για αρχή, δίδακτρα στη συνέχεια), εμπορευματοποίηση κάθε λειτουργίας του πανεπιστημίου, προγράμματα σπουδών καθορισμένα από εταιρίες, το στρατό ή άλλους μεγα-χρηματοδότες, έρευνα που περιφράσσεται με πατέντες αποκλείοντας της χρήση της για όφελος όλων, εντατικοποίηση με ασφυκτικούς ρυθμούς φοίτησης, έλεγχος και καταστολή με πειθαρχικά συμβούλια, σεκιουριτάδες και όποτε αυτοί δεν αρκούν και μπάτσους, απλήρωτη ερευνητική εργασία, φθηνή φοιτητική εργασία, περικοπές μισθών και εντατικοποίηση των εργαζομένων του πανεπιστημίου, εργοδοτική τρομοκρατία στις εργολαβίες, εφεδρεία και απολύσεις.

Βέβαια μιλώντας για το συμβούλιο διοίκησης και το τι θα εξυπηρετήσει, σε καμία περίπτωση δεν έχουμε αυταπάτες για το σημερινό μοντέλο διοίκησης και λειτουργίας του πανεπιστημίου. Οι επιχειρήσεις για παράδειγμα δε θα μπουν τώρα στο πανεπιστήμιο. Οι επιχειρήσεις είναι ήδη εδώ: στα ερευνητικά προγράμματα και τους καθηγητές-επιχειρηματίες, στα βιβλία, στις εργολαβίες, στις ιδιωτικές λέσχες που υπάρχουν σε αρκετά πανεπιστήμια, στους σεκιουριτάδες κλπ. Ωστόσο μέχρι σήμερα έχουν αναγκαστεί ως ένα βαθμό να κινηθούν υπόγεια και να βρίσκονται σε θέση άμυνας και απολογίας όποτε το κίνημα στρέφει τα βέλη του προς αυτές. Η θεσμοποίηση τους συνιστά σαφώς ένα προχώρημα που πρέπει να αποτραπεί. Όχι τόσο γιατί κάτι τέτοιο έχει αξία από μόνο του, όσο γιατί κάθε πισωπάτημα μας σήμερα σημαίνει ότι θα έχουμε περισσότερο δρόμο να διανύσουμε αύριο αγωνιζόμενοι για την απελευθέρωση των ζωών μας.

Επίσης δεν έχουμε καμιά αυταπάτη περί διαφθοράς: όσα κυκλώματα θα δρουν στο παρασκήνιο με τα ΣΔ, άλλα τόσα υπάρχουν και σήμερα. Μάλιστα αυτό πιστεύουμε ήταν που παίχτηκε μεταξύ καθηγητών-υπουργείου μέσα στο καλοκαίρι. Η αρχική πρόταση του υπουργείου για τη σύνθεση του ΣΔ ήταν 7καθηγητές-7εξωπανεπιστημιακοί-1φοιτητής. Η τελική σύνθεση (8καθηγητές-6εξωπανεπιστημιακοί-1φοιτητής) καταλήχθηκε έπειτα από δίμηνη αντιπαράθεση καθηγητών-υπουργείου. Εκτιμούμε ότι σε αυτή τη διαπραγμάτευση τα κυκλώματα των καθηγητών απαίτησαν και εξασφάλισαν ακριβώς το να διατηρήσουν την κυριαρχία τους πάνω στις ροές χρημάτων-εξουσίας-προνομίων.

Ούτε έχουμε αυταπάτες πώς τα σημερινά όργανα διοίκησης (σύγκλητος-πρυτανικό συμβούλιο) έχουν λιγότερες διαθέσεις από ένα μελλοντικό ΣΔ να μας υποτιμήσουν-εντατικοποιήσουν-ελέγξουν/πειθαρχήσουν ως φοιτητές ή εργαζόμενους του πανεπιστημίου. Το είδαμε με την εκδικητική στάση των καθηγητών μετά τις καταλήψεις του Σεπτέμβρη, με τη μεγάλη προθυμία με την οποία εγκρίνουν μέτρα εναντίον των φοιτητών, το βλέπουμε και με την επίθεση σε διάφορες ομάδες εργαζομένων. Όσο για τους αντιπροσώπους των φοιτητών στη σύγκλητο, τους έχουμε δει ξανά και ξανά είτε να είναι μπλεγμένοι σε κυκλώματα, είτε να ξεπουλούν τους αγώνες μας.

Όπως γίνεται εμφανές δε θα μπούμε στο δίλημμα του ποια είναι η καλύτερη μορφή διοίκησης. Ήμασταν και παραμένουμε ενάντια και στο υπάρχον και σε αυτό που μεθοδεύουν. Πιστεύουμε μόνο στη συλλογική και αδιαμεσολάβητη δράση. Στη λήψη των αποφάσεων πρόσωπο με πρόσωπο και με ισοτιμία. Στα κινήματα και τους αγώνες.  Εδώ όμως ακριβώς βρίσκεται αυτό που θεωρούμε το βασικό διακύβευμα με τα ΣΔ: μέχρι σήμερα το φοιτητικό κίνημα έχει εγκαθιδρύσει ένα συσχετισμό δυνάμεων στη σχέση του με τα όργανα διοίκησης του πανεπιστημίου, ο οποίος του επιτρέπει να ελέγχει σε μεγάλο βαθμό το τι γίνεται μέσα στο πανεπιστήμιο. Ένα συσχετισμό που δεν έχει να κάνει καθόλου με εκλογικούς συσχετισμούς και αντιπροσώπους, αλλά με καθαρά εξωθεσμικούς-κινηματικούς όρους. Αυτό εκφράζεται με πολλούς τρόπους. Π.χ. το να είναι ανοιχτές οι συνεδριάσεις των οργάνων διοίκησης σε όλους τους φοιτητές, το να μπορείς να παρεμβαίνεις μαζικά και να τα πιέζεις να λάβουν αποφάσεις, το να μπορείς να μιλάς εκεί μέσα ανώνυμα, το να υπάρχει ο χώρος (το πολιτικό περιθώριο-πολιτικό κόστος για τους από πάνω) να ασκηθεί αυτή η πίεση, το να διαλύεις συνεδριάσεις που πάνε να πάρουν αποφάσεις εναντίον των φοιτητών ή των εργαζομένων, το να δρας ριζοσπαστικά (π.χ. με καταλήψεις, άμεσες δράσεις) και να μην διώκεσαι ποινικά ή πειθαρχικά κλπ. Αυτό εκτιμούμε ότι είναι που θα επιδιώξουν να αναιρέσουν πριν από όλα με την εισαγωγή του ΣΔ. Η εγκαθίδρυση των ΣΔ θα συνοδευτεί από μια προσπάθεια αλλαγής των πραγματικών συσχετισμών δύναμης κινήματος-διοίκησης. Μια προσπάθεια να στερηθεί από τους αγωνιζόμενους φοιτητές το έδαφος του εξωθεσμικού κινηματικού ελέγχου της πανεπιστημιακής ζωής. Το να γίνονται οι συνεδριάσεις κεκλεισμένων των θυρών ή με παρουσία λίγων εκπροσώπων που θα μπορούν να ελεγχθούν, το να πρέπει να δώσεις ονοματεπώνυμο για να πάρεις το λόγο, το να απειλείσαι με πειθαρχικές ποινές αν δράσεις ή μιλήσεις ριζοσπαστικά, το να μην έχουν πολιτικό κόστος για κάποιες επιλογές κλπ.

Εάν δεν τους αποτρέψουμε να επιβάλλουν αυτούς τους εις βάρος μας συσχετισμούς, τότε θα υπονομευτεί η δυνατότητα μας να τους εμποδίσουμε να περάσουν όλα τα υπόλοιπα. Και αυτό λέμε ότι μας αφορά όλους. Αφορά όλους εκείνους και εκείνες που βιώνουν τη λεηλασία των ζωών τους, που δεν έχουν νταραβέρια με τα κυκλώματα, που δεν κλείνουν το μάτι σε θέσεις, προνόμια και εκλογικά πανηγύρια. Αφορά εκείνους και εκείνες που έχουν σιχαθεί τους κάθε λογής νταβατζήδες της ζωής μας. Όσους και όσες δε θέλουν να δουν άλλους αγώνες να καπελώνονται και να χειραγωγούνται. Όλους και όλες που θέλουν να αγωνιστούν για το μέλλον τους αδιαμεσολάβητα και ισότιμα. Όλους και όλες εκείνους/εκείνες που θα θελήσουν να χρησιμοποιήσουν τώρα ή στο μέλλον όλες τις παραπάνω μορφές δράσης για να κερδίσουν έναν αγώνα στους δρόμους και όχι να τον ξεπουλήσουν στους διαδρόμους.

Αυτόνομο Σχήμα Φυσικού (Persona non Grata)

Posted in Πανεπιστημιακά Θέματα | Leave a Comment »

διαδήλωση υπερασπισης των κοινωνικών αγώνων και των καταλήψεων

Posted by autonomofysiko στο 16/10/2012

(Τα κείμενα της συνέλευσης αδιαμεσολάβητου αγώνα μπορείτε να τα βρείτε και σε αυτό το blog γιατί κόσμος του αυτόνομου σχήματος συμμετέχει ως άτομα και στη συνέλευση αδιαμεσολάβητου αγώνα. Ξεκαθαρίζουμε πάντως ότι η συμμετοχή μας στη συνέλευση αδιαμεσολάβητου αγώνα δε σημαίνει επουδενί πως οι υπόλοιποι συμμετέχοντες ταυτίζονται με τις απόψεις του αυτόνομου σχήματος ούτε πως ο σκοπός της συμμετοχής μας είναι αυτός. Στόχος της ΣΑΑ είναι ο πλουραλισμός και η σύνθεση των διαφορετικών προσεγγίσεων των ανθρώπων που συμμετέχουν.)

Αυτόνομο Σχήμα Φυσικού (Persona non Grata)

.

για την υπεράσπιση των κοινωνικών

αγώνων και των χώρων που τους πράττουν

Στις γειτονιές μας και στις πόλεις μας υπάρχουν χώροι και κτήρια υπό κατάληψη που χρησιμοποιούνται από ομάδες ανθρώπων σύμφωνα με τις πολιτικές και κοινωνικές τους ανάγκες. Οι μόνιμες αυτές καταλήψεις των κτηρίων αποτελούν ελευθεριακούς χώρους που λειτουργούν με γνώμονα τις συνελεύσεις και την αδιαμεσολάβητη δράση των ανθρώπων που τις απαρτίζουν. Ο λόγος και οι κοινωνικές δράσεις που παράγονται μέσω συνελεύσεων, συζητήσεων και εκδηλώσεων πολιτικού και κοινωνικού περιεχομένου αποτελούν προϊόν αμεσοδημοκρατικών διαδικασιών και αντιεραρχικών δομών, ενώ ταυτόχρονα το κύριο χαρακτηριστικό της οργάνωσης του χώρου και της ζωής μέσα στις καταλήψεις είναι η αλληλεγγύη, το μοίρασμα και η αυτοδιαχείριση τους από τις ομάδες ανθρώπων που συμμετάσχουν σε αυτές.

Σήμερα ερχόμαστε αντιμέτωποι με την καταστολή της λειτουργίας των χώρων αυτών, κάποιοι έχουν ήδη εκκενωθεί από την αστυνομία τον τελευταίο μήνα, όπως είναι το ελευθεριακό στέκι στη Βέροια και η κατάληψη Δέλτα στη Θεσ/νίκη και άλλοι απειλούνται από την άμεση εκκένωσή τους όπως η κατάληψη της Φάμπρικα Υφανέτ στη Θεσ/νίκη. Όλα αυτά συμβαίνουν σε μια συγκυρία όπου η ύπαρξη αυτοοργανωμένου αγώνα δε θα μπορούσε παρά να »ενοχλεί» τα συμφέροντα του κράτους, σε μια συγκυρία που ο καπιταλισμός δημιουργεί στις κοινωνίες μας συνθήκες κανιβαλισμού, εντατικοποίησης, ανθρώπινης αποξένωσης και καταπίεσης, σε μια συγκυρία που οι επιθέσεις της αστυνομίας και του φασισμού οξύνονται.

Είμαστε αλληλέγγυες/οι και στηρίζουμε των αγώνα για τη συνέχιση της ύπαρξης και της λειτουργίας τους και τη διαφύλαξη των κοινωνικών αγώνων που παράγονται μέσω αυτών. Θεωρούμε ότι η επίθεση που δέχονται πλήττει και εμάς τους ίδιους σαν αγωνιζόμενους/ες, διότι αν και δεν ταυτιζόμαστε πλήρως πολιτικά ο αγώνας μας έχει πολλά κοινά χαρακτηριστικά, άρα δεν μπορούμε να παραβλέπουμε τη συμβολή τους και στους δικούς μας αγώνες.

Τέλος όσον αφορά τον προβληματισμό που μπορεί να τεθεί για το ότι η κατάληψη ενός δημόσιου ή ιδιωτικού κτηρίου είναι παράνομη σύμφωνα με τους νόμους των κυρίαρχων, απαντάμε λέγοντας ότι δε διαχωρίζουμε τις πράξεις σε παράνομες και νόμιμες αλλά σε »ηθικές» και »ανήθικες» σύμφωνα με το αν μπορούν ή όχι να ενισχύσουν και να προωθήσουν τον αγώνα για μια ελεύθερη κοινωνία.

.

μπροστά στην αυξανόμενη καθημερινή βαρβαρότητα

ή θα μοιραστούμε τον αγώνα,

ή θα μοιραστούμε τον κανιβαλισμό

****

διαδήλωση

Παρασκευή 19/10, ώρα 18:00, Καμάρα

.

15/10/2012

συνέλευση αδιαμεσολάβητου αγώνα φυσικού

Posted in Κοινωνικά / Πολιτικά θέματα, Συνέλευση αδιαμεσολάβητου αγώνα | Leave a Comment »

Αλληλεγγύη στους απεργούς εργολαβικούς εργαζόμενους του ΑΠΘ

Posted by autonomofysiko στο 10/10/2012

(Τα κείμενα της συνέλευσης αδιαμεσολάβητου αγώνα μπορείτε να τα βρείτε και σε αυτό το blog γιατί κόσμος του αυτόνομου σχήματος συμμετέχει ως άτομα και στη συνέλευση αδιαμεσολάβητου αγώνα. Ξεκαθαρίζουμε πάντως ότι η συμμετοχή μας στη συνέλευση αδιαμεσολάβητου αγώνα δε σημαίνει επουδενί πως οι υπόλοιποι συμμετέχοντες ταυτίζονται με τις απόψεις του αυτόνομου σχήματος ούτε πως ο σκοπός της συμμετοχής μας είναι αυτός. Στόχος της ΣΑΑ είναι ο πλουραλισμός και η σύνθεση των διαφορετικών προσεγγίσεων των ανθρώπων που συμμετέχουν.)

Αυτόνομο Σχήμα Φυσικού (Persona non Grata)

.

Η απεργοσπασία δε θα περάσει!

Οι εργολαβικοί εργαζόμενοι (καθαριστές/ καθαρίστριες, συντηρητές) του ΑΠΘ βρίσκονται εδώ και τρεις εβδομάδες σε απεργία γιατί έχουν μείνει απλήρωτοι για δύο μήνες. Αυτή ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε ένα ποτήρι που είχε ήδη γεμίσει με όλα τα καλά και συμφέροντα (για τα αφεντικά): ελαστικά ωράρια, λευκές συμβάσεις, εντατικοποίηση, κόλλημα μισών ενσήμων, διαφορά των επίσημων αμοιβών από τις πραγματικές, τρομοκρατία, απολύσεις και δυσμενείς μεταθέσεις για όποιον σηκώνει κεφάλι και λοιπές ομορφιές.

Μέσα στον αγώνα που δίνουν οι άνθρωποι αυτοί έχουν να αντιμετωπίσουν χίλια δυο εμπόδια: τη σύγκλητο, το υπουργείο και τους εργολάβους που ο ένας πετάει το μπαλάκι στον άλλο λέγοντας ότι δεν ευθύνεται, τα λαμόγια συνδικαλιστές που προσπαθούν να χειραγωγήσουν και να ξεπουλήσουν τον αγώνα τους, τη σιωπή των ΜΜΕ, την αδιαφορία του μεγαλύτερου μέρους των φοιτητών και διάφορα άλλα. Όμως σαν να μην έφταναν αυτά, έχουν να αντιμετωπίσουν και τους απεργοσπάστες καθηγητές, φοιτητές και λοιπούς ενδιαφερόμενους οι οποίοι επιλέγουν συνειδητά να μαζεύουν τα σκουπίδια από τους κάδους, να σκουπίζουν και να σφουγγαρίζουν τις σχολές.

Εμείς που μοιράζουμε αυτό το κείμενο εδώ και αρκετά χρόνια είμαστε από εκείνους που με λόγο και έργο προσπαθούμε να καλλιεργήσουμε την κουλτούρα της υπευθυνότητας μέσα στο χώρο της σχολής: το να σκουπίζεις και να καθαρίζεις μετά από ένα πάρτι ή κατά τη διάρκεια μιας κατάληψης και να μην τα αφήνεις όπως να ‘ναι, το να μαζεύουμε χαρτιά και σκουπίδια στο τέλος κάθε γενικής συνέλευσης του συλλόγου, το να μη γεμίζουμε με σκουπίδια τα τραπεζάκια στο φουαγιέ. Επιπλέον έχουμε περάσει κάμποσες νύχτες περιφρουρώντας το κτήριο από βανδαλισμούς ή μαζεύοντας νερά από βλάβες. Ας μη μας προσάψει λοιπόν κανείς ότι δε νοιαζόμαστε.

Από αυτή τη θέση λοιπόν λέμε ότι το μάζεμα των σκουπιδιών και το καθάρισμα των σχολών σε αυτή τη συγκυρία είναι απαράδεκτο. Οι εργολαβικοί εργαζόμενοι βιώνουν συνθήκες ίδιες με αυτές που βιώνουν όσοι από εμάς εργάζονται ή θα εργαστούν στο μέλλον. Ο αγώνας μας λοιπόν είναι κοινός. Ο τρόπος που έχουν να πιέσουν και να ακουστεί το πρόβλημά τους είναι ακριβώς αυτά τα σκουπίδια μέσα στις σχολές. Γιατί το πρόβλημά τους το είχαν και πριν αρχίσουν να δημιουργούνται στοίβες σκουπιδιών αλλά κανείς δεν τους έδωσε σημασία. Δε θα δεχτούμε λοιπόν κανείς να τους στερήσει το μοναδικό τους όπλο. Όποιες κι αν είναι οι προθέσεις των ανθρώπων που καθαρίζουν, αυτή τη στιγμή δρουν υπονομευτικά απέναντι στον αγώνα των εργαζομένων. Κι ας μην ξεχνάμε ότι ο δρόμος για την κόλαση είναι στρωμένος με καλές προθέσεις…

Όποιος θέλει να καθαρίσει η σχολή σύντομα, ας δείξει στους εργαζόμενους άμεσα, ενεργά και έμπρακτα την αλληλεγγύη του. Να κερδίσουν τον αγώνα τους, να ζήσουν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα (λέμε τώρα…). Η απεργοσπασία δεν είναι επιλογή. Κι όταν με το καλό οι άνθρωποι κερδίσουν τον αγώνα τους θα είμαστε κι εμείς μεταξύ εκείνων που θα βάλουν ένα χεράκι και για να καθαρίσει η σχολή σύντομα και για να βοηθήσουμε τους εργαζόμενους να τα φέρουν βόλτα.

Αλληλεγγύη στους απεργούς εργολαβικούς εργαζόμενους του ΑΠΘ

.

10/10/2012

συνέλευση αδιαμεσολάβητου αγώνα φυσικού

Posted in Πανεπιστημιακά Θέματα, Συνέλευση αδιαμεσολάβητου αγώνα | Leave a Comment »